W twojej szafie zamknę się, siądę w kącie i czekał będę 

Kiedy przyjdziesz wyjdę z niej 

Nie 

Nie wyjdę wystraszysz się 

Będę czekał kiedy znów w swojej kuchni podejmiesz próbę 

Rozcinania głowy ostrym nożem 



Z mózgu wyjmiesz myśli dwie 

Te najbardziej cię męczące 

Z nową myślą wyjdziesz stąd 

Staniesz w świetle i odetchniesz 

Gdybyś tak te myśli dwie pozostawił w swojej głowie 

Strach ma przecież wielkie oczy 



Ciągle czekam 

Schowany w kącie szafy twej 

Patrzę i płaczę 

Z modlitwą na ustach by ocalić cię 



Obłąkany idziesz w przód 

Krok po kroku jak maszyna 

Myślisz sobie co za wstyd 

Ty tak wielki i tak skończyłeś 

Pomyśl sobie jeszcze czas mógłbyś teraz się zatrzymać 

Noc jest przecież bardzo długa 



Ciągle czekam 

Schowany w kącie szafy twej 

Patrzę i płaczę 

Z modlitwą na ustach by ocalić cię / x 5 



Ciągle czekam / x 7 
























Czerwony notes w którym 

trzymałem wszystkie te czarne myśli 

gdzie on dziś jest 

choć przecież potem były inne też 

błękitny prochowiec który 

był dla mnie jakbym go wyjął micky-emu 

z szafy gdy nie patrzy kim ciekawie 

czy ubrałbym go dziś 

wiem wszystkie rzeczy które 

kiedys określały mnie 

gdzieś zniknęły porzuciłem je 

i wiem a właściwie wcale nie wiem kim dziś jestem 

i nie potrafię już odnaleźć sobie siebie 

w tym czerwony notes błękitny prochowiec 

dziskie ogniska i w parku ławka 

pierwsza gitara i jeszcze każda twarz mi 

wtedy tak dobrze znana 

zwężane spodnie i tamta dziewczyna 

za którą w kościele siadałem w ławce 

jaką miała twarz 

i książka, którą wciąż od nowa co rok zaczynam 

dziś wiem wszystkie rzeczy 

które kiedyś określały mnie 

gdzieś zniknęły porzuciłem je 

i wiem w właściwie wcale nie wiem... 

zbyt dużo chcę a gdy widzę tę próżność jest juz za późno 

i nie potrafię odnaleźć siebie w tym...