W nicości morza trwam 
Wzruszenia ciągłym brak 
Szre nibo pełne ludzkich dusz 
Chyb chciałbym już tam być 
Zakołysany dzień opóścił ziemski brzeg 
Moja głowa pełna myśli jest 
Jak nabrzmiały z ptaków krzew 

Podobny chmurom zbieg 
Prowadzi wszędzie mnie 
Gdzie zmysły gubią sens 
Gdzie czarny pada śnieg 
Powoli tracę wzrok 
Co mogę zrobić to żyć do utraty tchu 
Zawrócić zdążę wiem 
Zaskoczę światłem zmierzch 
Gdzieś na końcu świata odnajdę się 
Chyba chciałbym już tam być






















Biały anioł z nieba spadł 
Spojrzał na mnie i wstał 
Całkiem nagi i piękny był 
Anioł tak jak ptak 

Na ulicy deptał strach 
Godził noce z dniem 
Człowiek wskazał na gardło swe 
Dławiąc się swym złem 

Czy kiedyś będę mógł być takim jak on 
I patrzeć prosto w śmierć 
Czy kiedyś będę mógł być białym aniołem 
I godzić noce z dniem 

Na swe pióra przyjął krew 
A na zmysły ból 
Ponad ziemię uniósł go wiatr 
By istnieć tylko wśród gwiazd 

Czy kiedyś będę mógł być takim jak on 
I patrzeć prosto w śmierć 
Czy kiedyś będę mógł być białym aniołem 
I godzić noce z dniem