W nicości morza trwam 
Wzruszenia ciągłym brak 
Szre nibo pełne ludzkich dusz 
Chyb chciałbym już tam być 
Zakołysany dzień opóścił ziemski brzeg 
Moja głowa pełna myśli jest 
Jak nabrzmiały z ptaków krzew 

Podobny chmurom zbieg 
Prowadzi wszędzie mnie 
Gdzie zmysły gubią sens 
Gdzie czarny pada śnieg 
Powoli tracę wzrok 
Co mogę zrobić to żyć do utraty tchu 
Zawrócić zdążę wiem 
Zaskoczę światłem zmierzch 
Gdzieś na końcu świata odnajdę się 
Chyba chciałbym już tam być






















Ja nie bardzo wiem kim jestem sam 

A ja trochę inny niż ten świat 

Chciałbym.. 

Chyba nie chce nic 

Ja malować konie i samochodem białym być 

Marzycielem wolnym - nie mam wad 



Ja właściwie nikim - to będzie trwać 

Być człowiekiem znaleźć chce 

Uratować życie raz 

Tylko dziś i mocno stać 



Ja jak wszyscy jestem taki sam 

Wszystko mam 

I chciałbym zmienić coś 

Lecz nie wiem co 



I co byś chciał? 

Kim jesteś teraz? 

Powiedz mi.. 

I co byś chciał? 

A co tu najważniejsze jest? 



Dwie powieści, dzieci - to co mam 

Ja chemikiem, pije parę lat 

I właściwie jest ok. 

Wiem na pewno - nie chce nic 

Sprawiedliwy świecie przyjdź! 



Są wspomnienia - na marzeniach kurz 

Mam 100 lat i chciałbym tylko trochę dłużej żyć 



I co byś chciał? 

Kim jesteś teraz? 

Powiedz mi.. 

I co byś chciał? 

A co tu najważniejsze jest? 



Dobrze, że spotkałem tylu ich 

Wyjątkowych, zwykłych - tak jak ja 

I opowiedzieli mi 

Że bez marzeń, pragnień tych 

Życie wtedy traci sens