W nicości morza trwam 
Wzruszenia ciągłym brak 
Szre nibo pełne ludzkich dusz 
Chyb chciałbym już tam być 
Zakołysany dzień opóścił ziemski brzeg 
Moja głowa pełna myśli jest 
Jak nabrzmiały z ptaków krzew 

Podobny chmurom zbieg 
Prowadzi wszędzie mnie 
Gdzie zmysły gubią sens 
Gdzie czarny pada śnieg 
Powoli tracę wzrok 
Co mogę zrobić to żyć do utraty tchu 
Zawrócić zdążę wiem 
Zaskoczę światłem zmierzch 
Gdzieś na końcu świata odnajdę się 
Chyba chciałbym już tam być






















Niezależność 

Radość życia 

Brak obsesji 



Dobry kontakt 

Zdobył dystans 

Brak perspektyw 



Przez tyle lat uczyłem się zapomnienia 

Przez tyle lat uczyłem się zapomnienia 



Dobry sen 

Zdrowy dzień 

Proste plecy 

Bez wątpienia zawsze dla mnie 

Brak depresji 



Przez tyle lat uczyłem się zapomnienia 

Przez tyle lat uczyłem się zapomnienia 



Żyjemy w czasach sadysfakcji !! 

Kruchej więzi modnej empatii 

[...] 

W poszukiwaniu ściany 

Znikamy ciągle 

Znikamy 



Przez tyle lat uczyłem się zapomnienia 

Przez tyle lat uczyłem się zapomnienia 



Przez tyle lat..