W nicości morza trwam 
Wzruszenia ciągłym brak 
Szre nibo pełne ludzkich dusz 
Chyb chciałbym już tam być 
Zakołysany dzień opóścił ziemski brzeg 
Moja głowa pełna myśli jest 
Jak nabrzmiały z ptaków krzew 

Podobny chmurom zbieg 
Prowadzi wszędzie mnie 
Gdzie zmysły gubią sens 
Gdzie czarny pada śnieg 
Powoli tracÄ™ wzrok 
Co mogę zrobić to żyć do utraty tchu 
Zawrócić zdążę wiem 
Zaskoczę światłem zmierzch 
Gdzieś na końcu świata odnajdę się 
Chyba chciałbym już tam być






















W twojej szafie zamknę się, siądę w kącie i czekał będę 

Kiedy przyjdziesz wyjdÄ™ z niej 

Nie 

Nie wyjdÄ™ wystraszysz siÄ™ 

Będę czekał kiedy znów w swojej kuchni podejmiesz próbę 

Rozcinania głowy ostrym nożem 



Z mózgu wyjmiesz myśli dwie 

Te najbardziej cię męczące 

Z nową myślą wyjdziesz stąd 

Staniesz w świetle i odetchniesz 

Gdybyś tak te myśli dwie pozostawił w swojej głowie 

Strach ma przecież wielkie oczy 



CiÄ…gle czekam 

Schowany w kÄ…cie szafy twej 

Patrzę i płaczę 

Z modlitwą na ustach by ocalić cię 



Obłąkany idziesz w przód 

Krok po kroku jak maszyna 

Myślisz sobie co za wstyd 

Ty tak wielki i tak skończyłeś 

Pomyśl sobie jeszcze czas mógłbyś teraz się zatrzymać 

Noc jest przecież bardzo długa 



CiÄ…gle czekam 

Schowany w kÄ…cie szafy twej 

Patrzę i płaczę 

Z modlitwą na ustach by ocalić cię / x 5 



CiÄ…gle czekam / x 7