Wieczorami chłopcy wychodzą na ulicę
Szukają czegoś, co wypełni im czas
Rzucają kamieniami w koła samochodów
I patrzą na spódnice dziewczyn, które nie chcą ich znać

Wieczorami chłopcy wychodzą na ulicę,
Bo wieczorami nie widać szarości
Nie widać brudnych ulic a latarnie nie świecą
I można udawać, że można na spacer pójść

Wieczorami chłopcy wychodzą na ulicę
Marzą o życiu w dalekich krainach
Spoglądając w puste lornetki butelek
dyskutują o amerykańskich filmach

Wieczorami chłopcy wychodzą na ulicę
Siadają na chodniku i palą jointy
Robią wszystko żeby stąd uciec
Kiedy wreszcie mogą, to wtedy nie mogą się ruszyć























Biały anioł z nieba spadł 
Spojrzał na mnie i wstał 
Całkiem nagi i piękny był 
Anioł tak jak ptak 

Na ulicy deptał strach 
Godził noce z dniem 
Człowiek wskazał na gardło swe 
Dławiąc się swym złem 

Czy kiedyś będę mógł być takim jak on 
I patrzeć prosto w śmierć 
Czy kiedyś będę mógł być białym aniołem 
I godzić noce z dniem 

Na swe pióra przyjął krew 
A na zmysły ból 
Ponad ziemię uniósł go wiatr 
By istnieć tylko wśród gwiazd 

Czy kiedyś będę mógł być takim jak on 
I patrzeć prosto w śmierć 
Czy kiedyś będę mógł być białym aniołem 
I godzić noce z dniem