Wieczorami chłopcy wychodzą na ulicę
Szukają czegoś, co wypełni im czas
Rzucają kamieniami w koła samochodów
I patrzą na spódnice dziewczyn, które nie chcą ich znać

Wieczorami chłopcy wychodzą na ulicę,
Bo wieczorami nie widać szarości
Nie widać brudnych ulic a latarnie nie świecą
I można udawać, że można na spacer pójść

Wieczorami chłopcy wychodzą na ulicę
Marzą o życiu w dalekich krainach
Spoglądając w puste lornetki butelek
dyskutują o amerykańskich filmach

Wieczorami chłopcy wychodzą na ulicę
Siadają na chodniku i palą jointy
Robią wszystko żeby stąd uciec
Kiedy wreszcie mogą, to wtedy nie mogą się ruszyć























Ja nie bardzo wiem kim jestem sam 

A ja trochę inny niż ten świat 

Chciałbym.. 

Chyba nie chce nic 

Ja malować konie i samochodem białym być 

Marzycielem wolnym - nie mam wad 



Ja właściwie nikim - to będzie trwać 

Być człowiekiem znaleźć chce 

Uratować życie raz 

Tylko dziś i mocno stać 



Ja jak wszyscy jestem taki sam 

Wszystko mam 

I chciałbym zmienić coś 

Lecz nie wiem co 



I co byś chciał? 

Kim jesteś teraz? 

Powiedz mi.. 

I co byś chciał? 

A co tu najważniejsze jest? 



Dwie powieści, dzieci - to co mam 

Ja chemikiem, pije parę lat 

I właściwie jest ok. 

Wiem na pewno - nie chce nic 

Sprawiedliwy świecie przyjdź! 



Są wspomnienia - na marzeniach kurz 

Mam 100 lat i chciałbym tylko trochę dłużej żyć 



I co byś chciał? 

Kim jesteś teraz? 

Powiedz mi.. 

I co byś chciał? 

A co tu najważniejsze jest? 



Dobrze, że spotkałem tylu ich 

Wyjątkowych, zwykłych - tak jak ja 

I opowiedzieli mi 

Że bez marzeń, pragnień tych 

Życie wtedy traci sens